وقتی نتیجه و ثمره گریه بر مظلومیت‌ها و مصیبت‌های وارده بر اهل بیت(‌علیهم‌السلام) و آشنایی و ارادت به این خاندان مطهر می‌شود ندای حق‌طلبی و عدالت‌خواهی، پس بدون شک وارونه جلوه دادن حقایق و افسرده خواندن عدالت‌خواهان و عزاداران شرکت کننده در مجالس اهل بیت‌(علیهم‌السلام) هم می‌شود سخن هر ظالم پیشه طغیان‌گری که ترس از حق‌طلبی و عدالت‌خواهی ذهنش را برآشفته است.


این اشک نیست، آب زلال و مطّهر است
این چشم نیست، چشمه‌ای از حوض کوثر است
ظرفِ نزولِ رحمتِ پروردگار شد
چشمی که پای مجلس این روضه‌ها، تر است



امام سجاد(علیهم‌السلام)
«مَنْ قَطَرَتْ عَیْنَاهُ فِینَا قَطْرَةً وَ دَمَعَتْ عَیْنَاهُ فِینَا دَمْعَةً بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِی الْجَنَّةِ غُرَفاً یَسْکُنُهَا أَحْقَاباً وَ أَحْقَاباً»(1)
«کسی که از دو چشمش قطره‏ای اشک در راه ما بیاید خداوند متعال در بهشت غرفه‏ای به او عطاء فرماید که روزگارهای بسیاری در آن سکنا گزیند»

پاورقی
1-بحار الأنوار،ج 44، ص 292، ح 34