گریه کردن و عزاداری برای مظلومیّت  اباعبداللّه الحسین (علیهم‌اسلام) و مصائب عاشوراء بدون شک ارزشمند و مورد عنایت است، امّا خوش به سعادت کسانی که از پای درس این عالم به پای درس عالمی دیگر در رفت و آمدند تا بفهمند که چرا کربلا کربلا شد و چرا اباعبداللّه الحسین(علیهم‌اسلام) ماندگار شد و چرا تفکّر و عقیده حسین(علیه‌السلام) الگوی هر رهبر آزادی‌خواه و مبارزی در طول تمام تاریخ شد.